woensdag 26 juni 2013

Karel Van Isacker S.J.: Tu es sacerdos in aeternum

Vandaag precies 100 jaar geleden -- op 26 juni 1913 -- werd Karel Van Isacker geboren te Mechelen. Zijn moeder was van Ninove, zijn vader uit Torhout. Hij deed zijn humaniorastudies bij de jezuïeten te Aalst. In 1933 trad hij in te Drongen en werd priester gewijd in 1945. Hij promoveerde tot doctor in de geschiedenis aan de universiteit te Leuven in 1954. In 1950 werd hij benoemd tot hoogleraar aan de Handelshogeschool Sint Ignatius te Antwerpen en maakte er de groei en de omvorming mee van de instelling naar de Universitaire Faculteiten Sint Ingnatius.

In 1983 nam pater Van Isacker afscheid van de Universitaire Faculteiten Sint Ignatius. Samen met een oud-studente begon hij het religieuze werk aan de Caelenberg te Niel-bij-As. De schuur en de stal van een oude Kempische hoeve werden omgebouwd tot kapel. En de commissie 'Ecclesia Dei' uit Rome verleende hem het 'celebret' om de oude Romeinse ritus te gebruiken in de liturgie. Hij was ervan overtuigd dat alleen het sacrale de Kerk kon redden. In zijn boekje 'Ontwijding' staat na het voorwoord een zin uit de Klaagliederen van de profeet Jeremias:

"Het goud heeft zijn glans verloren,
dof is het edel metaal,
en de sterren van het heiligdom liggen verspreid
op alle hoeken der straten."


"Het herstel van de vroomheid is een terugkeer naar de blijvende waarden van trouw, zuiverheid, van dienstbetoon en van eensgezindheid, dat prachtig woord waarmee alles is gezegd: het is de band van allen met Christus, in de eenheid van geloof en eigen aard, een brug die reikt over de generaties en allen samenhoudt in dezelfde liefde en trouw." Ook dit zijn woorden die hij ons op het feest van Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen heeft nagelaten.

Reeds in 1978 sprak professor dr Karel Van Isacker S.J. de volgende woorden: "Het is mijn leed als historicus te ervaren hoe de Kerk als menselijk instituut steeds meeliep met de stroming van de tijd." En "nu ook weer loopt de Kerk mee met de stroming, met de mode van de tijd. Het is het meedoen aan een capitulatie.(...) Wij beleven inderdaad een tijd van capitulatie, en de volgende generatie zal zich met verstomming afvragen hoe een gemeenschap zo luchthartig, zo onnadenkend de schatten van het verleden door deuren en vensters kon gooien. Men capituleert omdat men mee wil doen met de geest, met de mode van de tijd. En het is de vraag waar de Kerk zal staan als deze mode fataal voorbij zal zijn, want niets verdwijnt sneller dan een mode. Dan riskeren wij ons in een verschrikkelijk geestelijk braakland te bevinden."

Op 25 augustus 2010 -- een dag na zijn 65-jarig priesterfeest -- overleed onze innig geliefde pater op de herdenkingsdag van zijn eerste heilige Mis op de gezegende leeftijd van 97 jaar. Bidden wij voor de zielenrust van de hooggeleerde pater dr Karel Van Isacker S.J., priester in eeuwigheid.


'k Lag ter aarden en 'k aanbad u,
neêrgebogen in mijn niet,
en mijn herte zong een lied,
schoon ik zweeg en weende, dat u,
Heere, alleen bekend moet zijn,
en dit arem herte mijn!

Guido Gezelle

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen