zondag 2 december 2012

Nieuw leven in Christus

En nu ook weer loopt de Kerk mee met de stroming, met de mode van de tijd. Het is het meedoen aan een capitulatie. Ik denk hierbij aan de rede die Golo Mann, de Duitse historicus en zoon van Thomas Mann, in 1972 op het congres van de Duitse historici te Regensburg hield onder de titel Ohne Geschichte leben? Hij begon zijn rede als volgt: Wij leven in een tijdperk van capitulatie, theologen tegen de theologie, filosofen tegen de filosofie, historici tegen de geschiedenis. Wij beleven inderdaad een tijd van capitulatie, en de volgende generatie zal zich met verstomming afvragen hoe een gemeenschap zo luchthartig, zo onnadenkend de schatten van het verleden door deuren en vensters kon gooien.

Men capituleert omdat men mee wil doen met de geest, met de mode van de tijd. En het is de vraag waar de Kerk zal staan als deze mode fataal voorbij zal zijn, want niets verdwijnt sneller dan een mode. Dan riskeren wij ons in een verschrikkelijk geestelijk braakland te bevinden. Maar dat klinkt te pessimistisch. Ik zou liever mijn diepe overtuiging willen uitspreken. Ik geloof in Christus en ik weet dat Zijn boodschap eeuwig is. Zij is eeuwig, ook omdat zij beantwoordt aan de honger en de nood van het christendom. Daarom zal zelfs uit het geestelijk braakland dat nu wellicht door onze kleinzieligheid ontstaat, nieuw leven in Christus herrijzen. Want de mens kan niet buiten God.

Pater Karel Van Isacker in de tv-reeks van Joos Florquin 'Ten huize van...', uitgezonden op 29 mei 1977.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen