woensdag 29 september 2010

Gebed tot de Heilige Aartsengel Michaël


Sancte Michaël Archángele, defende nos in praelio; contra nequitiam et insidias diaboli esto praesidium. Imperet illi Deus; supplices deprecamur: tuque, Princeps militiae caelestis, Satanam aliosque spiritus malignos, qui ad perditionem animarum, pervagantur in mundo, divina virtute in infernum detrude. Amen.

Heilige Aartsengel Michaël, verdedig ons in de strijd; wees onze bescherming tegen de boosheid en de listen van de duivel. Wij smeken ootmoedig dat God hem Zijn macht doe gevoelen. En gij, vorst van de hemelse legerscharen, drijf Satan en andere boze geesten, die tot verderf van de zielen over de wereld rondgaan, door de goddelijke kracht in de hel terug. Amen.

dinsdag 21 september 2010

Preek ter gelegenheid van het 65-jarig priesterjubileum
van prof. dr Karel Van Isacker S.J.


Dierbare jubilaris,

Vijfenzestig jaar geleden bent u tot priester gewijd en deze avond vieren wij samen met u dit briljanten jubileum in deze Sint-Michaëlskapel, die u zo dierbaar is. In trouwe dankbaarheid en in dankbare trouw gedenkt u het grote geschenk van de priesterwijding, dat u door Gods genade hebt mogen ontvangen. Bij gelegenheid van de sluiting van het jaar van het priesterschap op vrijdag 11 juni heeft paus Benedictus het in zijn homilie nog eens herhaald: “Het priesterschap is niet slechts ambt, het is sacrament. Het priestersacrament deelt met de andere sacramenten dat het genadegave is. Priester zijn is een gave en een mysterie, een onverdiende gave.”

Een plechtige Hoogmis,
waarbij de priester geassisteerd werd
door diaken en subdiaken.

Bij de priesterwijding bidt de Kerk in het wijdingsgebed: “Hernieuw in hen de Geest van heiligheid. Geef, God, dat zij trouw blijven aan het ambt, dat zij uit Uw hand ontvangen. Hun leven moge voor allen aansporing en richtsnoer zijn.” “Hernieuw in hen de Geest van heiligheid”. Het fundament van onze priesterwijding is het doopsel. In dit sacrament werd ons de Geest van heiligheid geschonken. Daarom zijn we als priesters onze ouders zo dankbaar dat zij ons destijds hebben laten dopen. De priesterwijding is een radicalisering van deze heiligheid. De priester behoort niet alleen Christus voor te leven die hij tevens in de sacramenten en de prediking vertegenwoordigt. Hij behoort daarenboven als eerste Gods heiligheid te zoeken en gestalte te geven. De zalige priester Poppe schrijft hierover zeer treffend aan zijn medebroeders in het priesterambt: “Vast en zeker: de priester is een andere Christus. Als een tweede Christus moeten wij inwendig zijn, en toch uitwendig verschijnen bij de mensen; dat wil zeggen: geen gewone priesters zijn maar heiligen!”

De priester moet juist in onze dagen allereerst Gods heiligheid pogen voor te leven. Hij behoort niet mee te gaan met de gewoonte van de dag en het gemak van de dag, maar hij behoort daartegenover Christus gestalte te geven. Jezus’ opdracht – “Gaat uit over de gehele wereld en maakt alle mensen tot Mijn volgelingen” (Mt. 28, 19) – beduidt geen aanpassing aan de wereld en geen opgaan in de wereld, maar bekering van de wereld en binnenvoeren in Gods mysterie en de mens uit het profane opheffen naar het sacrale. Het is eigen aan het christendom – zoals bij gist of zout of het mosterdzaadje – om niet samen te vallen met de wereld, maar de wereld te doordringen. Wat blijft over van religie wanneer het heilige ontbreekt? Geachte jubilaris, is dit niet doorheen de jaren van uw verblijf alhier uw grote betrachting geweest?

Aan de kapel was een grote tent bevestigd om plaats te bieden aan de vele, van heinde en verre toegestroomde gelovigen.

Priester worden in de Kerk betekent binnentreden in de zelfgave van Christus. Naar het voorbeeld van de Goede Herder is elke priester geroepen om zijn leven te geven voor zijn schapen. De priester die veel en goed bidt, wordt steeds meer van zichzelf ontdaan en steeds meer verenigd met Jezus, de Goede Herder en de Dienaar van allen. Zo wordt hij ‘oblatio pro fratribus’ of om het met de woorden van de dichteres te zeggen: “Heer, het hart van Uw priester is hostie met U.” Uw ordestichter en geestelijke vader Sint Ignatius van Loyola bad steeds met grote vurigheid: “O welbemind Woord van God, leer mij edelmoedig te zijn en U te dienen, zoals Gij het waardig zijt: Leer mij te geven zonder te tellen, strijden zonder mij om wonden te bekommeren, arbeiden zonder rust te zoeken, mij geheel en al weg te schenken, zonder enig ander verlangen dan het bewustzijn Uw heilige Wil in alles te volbrengen.” Zoeken mensen niet de priester die nederig is, oprecht bidt en in verbondenheid met God leeft? Deemoed leert bidden. En is de biddende priester niet nog wervender dan de handelende priester? Laat hij evengoed beide doen. Maar laat hij daarom biddend handelen maar nooit handelen zonder te bidden.

Ook in de tent werd aan een extra communiebank
de heilige communie uitgereikt.

Wij priesters moeten allereerst terugkeren naar bidden, leven met Christus, God danken en prijzen, Hem beluisteren en Hem alles voorleggen wat ons beweegt. Moge iedere priester beleven wat hij leert en doen wat hij verkondigt. Moge zijn leven volledig samenvallen met zijn ambt. Laat hij eigen zwakheid beseffen in vertrouwen dat Gods genade hem zal vullen. Laat hij dienen zoals Christus heeft gediend.

Dierbare jubilaris, zeer eerwaarde pater Van Isacker, vandaag dank ik met de velen hier aanwezig van harte de Heer om het getuigenis van uw priesterschap, om de grote eenvoud en hartelijkheid en het toegewijd geloof waarmee gij als ware zoon van Sint-Ignatius uw priesterambt vervult. Uw trouw aan het geloof van onze vaderen en uw gehechtheid aan ons Vlaamse volk zijn voor velen tot op de dag van vandaag een lichtbaken op hun levensweg.
Samen met hen bid ik dat God u op deze dag royaal moge zegenen!

Niel-bij-As, 24 augustus 2010

Pater Luc Michiels o.praem.,
pastoor te Kortenbos-Sint Truiden



De aanwezige priesters verzameld voor een groepsfoto buiten de kapel.


zondag 19 september 2010

Preek voor de zeventiende zondag na Pinksteren


Epistel
Efesiers 4, 1–6
Broeders, ik, die boeien draag omwille van de Heer, ik bid u, wil toch een leven leiden, dat in overeenstemming is met de roeping, die gij ontvangen hebt. Wilt in alle nederigheid en zachtmoedigheid, met geduld elkander liefdevol verdragen, vol ijver om de eenheid des geestes te bewaren in de band des vredes. Eén lichaam en één geest, zoals gij geroepen werd met één en hetzelfde vooruitzicht van deze roeping. Eén Heer, één geloof, één doopsel. Eén God en Vader van allen, Die boven allen en door alles en in ons allen is; Die gezegend is in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Evangelie
Mattheüs 22, 34–46
In die tijd kwamen de Farizeeën bij Jezus, en een van hen, een wetgeleerde, trachtte Hem op de proef te stellen door Hem te vragen: “Meester, wat is het grootste gebod in de Wet?” Jezus antwoordde hem: ”Gij zult de Heer, uw God beminnen uit geheel uw hart en met geheel uw ziel en geheel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. En het tweede is daaraan gelijk: gij zult uw naaste beminnen als u zelf! Op deze twee geboden berust de gehele Wet en de profeten.” Terwijl nu de Farizeeën bij elkander stonden, stelde Jezus een vraag aan hen: “Wat denkt u van Christus? Van wie is Hij de Zoon?” Zij antwoordden Hem: “Van David.” Hij zeide hun: “Hoe komt het dan, dat David in de Geest Hem ‘Heer’ noemt, als hij zegt: de Heer zeide tot mijn Heer; zit neder aan Mijn rechterhand, tot Ik Uw vijanden neerleg als een voetbank voor Uw voeten. Als nu David Hem ‘Heer’ noemt, hoe is Hij dan zijn Zoon?” En niemand was in staat Hem daarop een antwoord te geven; en van die dag af waagde het ook niemand meer om Hem nog vragen te stellen.

Preek
Op grond van een eeuwig raadsbesluit zijn wij allen persoonlijk door God geroepen. Elke christen is door God geroepen tot een leven in de genade, die wij bezitten vanaf ons doopsel, dat de roeping tot de hemelse glorie in zich sluit. Wij zijn dus geroepen tot een steeds dieper christelijk leven. Mogen wij toch erkennen hoe verheven deze roeping is. Paulus noemt zijn gelovigen “geroepenen, heiligen, uitverkorenen”. In de sleur van het dagelijks leven gaat het volledige besef van deze verheven roeping dikwijls verloren, met ernstige consequenties voor de toestand van onze in het doopsel geheiligde ziel.

De heilige apostel Paulus spreekt bij voorkeur over onze hemelse roeping. Inderdaad, God roept ons vanuit de hemel tot de hemel, ons eigenlijke vaderland en levensdoel waarvoor wij geschapen en bestemd zijn, en die wij alleen kunnen bereiken door het getrouw volgen van onze roeping. Daarom en ondanks alles moet ons leven hier op aarde een hemels leven zijn, en een karakter dragen dat ontstijgt aan de aarde.

Het allerschoonste dat hierover gezegd kan worden lezen wij wederom bij de apostel als hij ons in de Paastijd vermaant: “Als gij met Christus verrezen zijt, zoekt dan ook wat hierboven is, waar Christus is, gezeten aan Gods rechterhand. Weest bedacht op wat daarboven is en niet op het aardse, want gij zijt dood en uw leven is met Christus verborgen in God”.

Beminde gelovigen, als wij onze roeping oprecht en ernstig nemen , dan moet deze vermaning ons ter harte gaan en onze wil moet zich verheffen tot een heroïsche overwinning van de gevaren van ons aardse bestaan. Door deze overwinning wordt de vrijheid geschapen die het mogelijk maakt om Gods roeping te beantwoorden met een overgave van ons leven aan Zijn wil. De woorden van het epistel moeten ons daarom als een trompetstoot in de oren klinken: “Leeft uw roeping waardig, leeft op het niveau, op de hoogte van uw roeping”.

Onderzoeken wij dus onszelf, om duidelijkheid te verkrijgen over wat ons leven vervult. Zoek ik meer wat het aardse te bieden heeft, of ben ik conform mijn roeping op zoek en bedacht op het hemelse? Het hemelse wordt bereikt door voortdurend gebed, door verzaking aan egoïstische en onordentelijke neigingen die zijn overgebleven van de gevallen menselijke natuur, en door het oefenen van een heldhaftige naastenliefde.

Beminde gelovigen, het bewustzijn van onze hemelse roeping mag geen hooghartige geslotenheid met zich meebrengen. De geroepenen en uitverkorenen van Jezus Christus staan open voor hun medemensen, allereerst voor hun mede-christenen. Maar deze betrekkingen tot de naaste krijgen door onze hemelse roeping een ander karakter. Deze betrekkingen moeten delen in de hemelse aard van onze roeping, en niet langer gebaseerd zijn op louter natuurlijke gronden en motieven. Zij moeten verheven zijn door de christelijke liefde die Jezus Christus ziet en zoekt in de naaste, en die deze naaste wil brengen tot God, het enig Heil voor ons mensen.

Geef ons, o heilige Moeder van God, door uw milde voorspraak, dat wij steeds meer gelijken op uw Zoon, doordat wij hier op aarde een hemels leven leiden. Amen.

woensdag 15 september 2010

15 september: Zeven Smarten van Maria


De dag na het feest van Kruisverheffing gedenkt de Kerk de zeven smarten van Maria. Op veel iconen wordt Onze Lieve Vrouw van Zeven Smarten afgebeeld als vrouw wier hart door zeven zwaarden wordt doorboord.

De zeven smarten van Maria zijn:
1. De profetie van Simeon in de tempel bij het opdragen van Jezus
2. De vlucht naar Egypte
3. Het zoek raken van Jezus in de tempel
4. Ontmoeting van Maria met Jezus op weg naar de Calvarieberg
5. Maria staat onder Jezus' kruis
6. Maria omhelst Jezus' dode lichaam na de kruisafname
7. Jezus wordt begraven

De heilige Mis op deze gedachtenis heeft een eigen sequentie: het Stabat Mater:

Stabat mater dolorosa, Juxta crucem lacrymosa, Dum pendebat Filius.
Cujus animam gementem, Contristatem et dolentem, Pertransivit gladius.
O quam tristis et afflicta, Fuit illa benedicta, Mater Unigeniti.
Quae maerebat et dolebat, Pia Mater, dum videbat (et tremebat), Nati pœnas incliti.

Hieronder kunt u een deel beluisteren uit het Stabat Mater van Antonio Vivaldi:



dinsdag 14 september 2010

Plechtig Requiem op dinsdag 14 september 2010 om 19.00 uur

In paradisum deducant te angeli

Professor dr. Karel van Isacker S.J.

* 26 juni 1913
+ 25 augustus 2010

Op dinsdag 14 september 2010 om 19.00 uur zal er in onze kapel een plechtige Requiemmis met assistentie van diaken en subdiaken worden opgedragen volgens de buitengewone vorm van de Romeinse ritus (Tridentijns).

De gregoriaanse gezangen zullen worden verzorgd door de Schola Cantorum uit Achel.


Hieronder kunt u de sequentie 'Dies Irae' uit de Requiemmis beluisteren:



woensdag 8 september 2010

Kerk & Leven over pater Van Isacker: Criticus van de teloorgang


Een fragment van het artikel in Kerk & Leven.
Het tijdschrift Kerk & Leven besteedt in de editie van vandaag, 8 september, op pagina 10 aandacht aan het leven en werk van pater Van Isacker. Onder de kop "Criticus van de teloorgang" wordt het volgende artikel opgetekend:

Jezuïet Karel Van Isacker (1913-2010),
historicus en voorvechter van de traditie


In Niel-bij-As in Limburg overleed op 25 augustus de 97-jarige jezuïet en historicus Karel Van Isacker. De dag voordien werd nog zijn 65-jarig priesterjubileum gevierd met een druk bijgewoonde Latijnse heilige Mis volgens de oude ritus. De ernstig zieke pater Van Isacker was zelf niet meer in staat de plechtigheid mee te maken.
Van de bisschop van Hasselt had de markante geestelijke jaren geleden al de toestemming gekregen om in een tot kapel verbouwde schuur de Tridentijnse mis te celebreren. Karel Van Isacker, die in 1989 een kritisch essay uitbracht over de teloorgang van de liturgie, trok in het Limburgse dorp van heinde en verre gelovigen aan die op zoek waren naar de heiliging en wijding van weleer. Rond zijn figuur ontstond Aldus een kring van met Rome verbonden traditionalisten.
Pater Frans Mistiaen van de Vlaamse jezuïetenprovincie wil van zijn confrater vooral het beeld bewaren van de bevlogen geschiedkundige die aan de Antwerpse Handelshogeschool Sint-Ignatius (later Ufsia) generaties intellectuelen heeft gevormd.
Pater Mistiaen: “Dat hij zich op hoge leeftijd verbond met een gemeenschap die het geloof traditionalistisch wil beleven, behoort tot de vrijheid waarover een dergelijke grote persoonlijkheid beschikt. Van de sociëteit kreeg hij altijd de kansen om zijn talenten te ontwikkelen en te zeggen en te schrijven wat hij wilde.”
Na zijn vorming werd Karel Van Isacker, de zoon van een katholieke minister, in 1949 hoofdredacteur van De Vlaamse Linie. Hij gaf het katholieke blad een Vlaamsgezinde toets. Frans Mistiaen: “Het blad was bedoeld om het katholieke gedachtegoed te vertolken, zeg maar het Tertio van die tijd. Zijn flamingantisme mag je niet politiek verstaan. Het ging hem om culturele ontvoogding.”
Vanaf de jaren 1950 doceerde Van Isacker moderne geschiedenis en werd hij ruim bekend door zijn historische studies over het Daensisme, over de strijd van de Antwerpse dokwerkers en over het politieke leven in de negentiende eeuw. „Opmerkelijk in zijn werk was de koppige verdediging van de kleine, Vlaamse, man en vrouw”, meent pater Mistiaen. “Bekend is ook zijn strijd voor eerherstel van Irma Laplasse.” Deze vissersvrouw werd in 1945 wegens collaboratie terechtgesteld. Het tweedelige Mijn land in de kering, 1930-1980 is een voorbeeld van subjectieve geschiedschrijving. Van Isacker beschrijft er de ontworteling van onze samenleving: “Er is slechts kans op een toekomst, als de mens erin slaagt te breken met de doem van een bestaan dat op louter stoffelijke welvaart is gericht.”
Karel Van Isacker was ook peter van Doel 2020, de actie om het polderdorp te behouden. Lang vóór de opkomst van de groene beweging was hij overtuigd dat milieuverloedering ons geestelijke leven in gevaar brengt.

maandag 6 september 2010

Plechtige Hoogmis op het feest van Maria Geboorte


Woensdag 8 september a.s. viert de Kerk het feest van de geboorte van de heilige maagd Maria.

Wij vieren het feest in onze kapel met een plechtige Hoogmis die om 19.00 uur begint.

Tezamen met Jezus Zelf en de H. Johannes de Doper behoort Maria tot de weinigen van wie óók de geboortedag wordt gevierd. Het feest werd het eerst gevierd in het oosten, sinds de zesde eeuw, onder invloed van het concilie van Efese (431), waar Maria officieel tot ‘Moeder van God’ (‘Theotokos’) werd uitgeroepen. Paus Sergius I († 701) voerde het in voor de Kerk van Rome, en in de elfde eeuw was het verspreid over de gehele Kerk.

Historisch gesproken is niet bekend op welke dag Maria is geboren. Er is gekozen voor 8 september, omdat op deze dag ergens in de vijfde of zesde eeuw te Jeruzalem een Sint-Annakerk werd ingewijd, op de plek waar Maria waarschijnlijk is geboren.

donderdag 2 september 2010

Bidprentje bij het overlijden van pater Karel Van Isacker S.J.

Bij het overlijden van de eerwaarde pater professor dr Karel Van Isacker S.J. is het volgende bidprentje uitgegeven.
(Klik op de voor- of achterzijde voor een vergroting.)

Voorzijde van het bidprentje

Achterzijde bidprentje

Condoleancebericht van aartsbisschop mgr André-Jozef Léonard

Mgr André-Jozef Léonard,
aartsbisschop van Mechelen-Brussel

Bij het overlijden van pater Karel Van Isacker S.J. heeft zijne hoogwaardige excellentie mgr André-Jozef Léonard, aartsbisschop van Mechelen-Brussel en primaat der Nederlanden, het volgende condoleancebericht doen uitgaan:


Dierbare familie,
Beste vrienden,

Ik verneem het overlijden van uw dierbaar familielid en vriend, Prof. dr. Karel van Isacker S.J., en bied u mijn oprechte gevoelens van christelijke deelneming aan.

In verbondenheid met u en met de velen die in hem de Goede Herder mochten ontmoeten, dank ik de Heer voor de gave van zijn leven. Ik bid dat hij nu mag thuiskomen bij de Vader en, verbonden met wie hem zijn voorgegaan, ten beste mag spreken voor u en voor de Kerk.

Met mijn gevoelens van hartelijke toewijding in Christus,

André-Jozef Léonard
Aartsbisschop Mechelen-Brussel