maandag 25 oktober 2010

Preek uit de Requiemmis voor
de zeereerwaarde pater Karel Van Isacker S.J.


Een foto van de beminnelijke en zeer beminde pater dr Karel Van Isacker S.J.
was opgesteld op het priesterkoor van 'zijn' Sint-Michaëlskapel
tijdens de Requiemmis die op 14 september 2010
voor zijn zielenrust aan God werd opgedragen.
Gedenkt hem in uw gebeden!
Geachte familie, dierbare medebroeders in het priesterschap, geliefde broeders en zusters in Christus,

In Zijn onderricht tot het volk spreekt Onze Heer in het zesde hoofdstuk van Matteüs de volgende woorden uit: “… zoekt eerst het Koninkrijk en zijn gerechtigheid”. Iedere gelovige heeft krachtens zijn doopsel en vormsel de opdracht om in zijn leven het Koninkrijk van God de eerste plaats te geven. Als hij zijn geloof ernstig wil beleven, dient hij ervoor te zorgen om aan dit verlangen van de Heer tegemoet te komen en steeds meer en meer Christus Koning te laten zijn in zijn hart. Een merkwaardige gebeurtenis in het leven van de jongeman Karel Van Isacker – in de tijd dat hij poësisstudent was aan het jezuïetencollege van Aalst – zou ervoor zorgen dat hij van dan af een andere zin ging geven aan zijn leven. Het zou uiteindelijk leiden tot zijn intrede in de Jezuïetenorde, waardoor hij voortaan als religieus en later als priester op een ingrijpende wijze dit Koninkrijk van God in zijn leven de voorrang zal geven.

Pater Luc Michiels tijdens de homilie.
Dierbare gelovigen, in zijn latere loopbaan als professor geschiedenis aan de Handelshogeschool en de Ufsia te Antwerpen, kan nimmer de priester Van Isacker weggedacht worden. Wat bedoel ik daarmee? Doorheen zijn historische bedrijvigheid was hij als geen ander begaan met de teloorgang van de christelijke vroomheid in al haar facetten. Het moet hem ongetwijfeld pijn hebben gedaan dat – naarmate de jaren verliepen – Vlaanderen zich als maar meer en meer losrukte van haar christelijke wortels, hoe uit de harten van velen het katholiek geloof wegebde door de hang naar louter stoffelijke welvaart. Vanuit een grote liefde voor de Kerk en ons volk maande hij aan om de oude schatten van ons christelijk geloof niet door deuren en ramen weg te gooien en als Kerk niet mee te drijven op de golven van de tijdsgeest en de vluchtige mode om zo onvermijdelijk in een geestelijk braakland terecht te komen. Hij waarschuwde dat door verwereldlijking en ‘ontwijding’ de Kerk haar profetische kracht zou verliezen om zout der aarde te zijn voor het mensdom. Deze innige overtuiging deelde hij met Pater Damiaan De Veuster, de heilige van Tremelo, die in een van zijn brieven het volgende had neergeschreven: “Laten we ons niet schikken naar de beginselen van de wereld, noch haar goedkeuring of lofprijzing zoeken. We moeten er alleen mee omgaan voor zover het heil van de zielen dat vergt. … De wereld zal ons nooit méér eerbiedigen dan wanneer zij van onze geringschatting overtuigd is. Als wij haar ontvluchten, dan zal zij ons zoeken. Maar zoeken wij haar en trachten wij haar na te volgen, dan zal zij ons verfoeien en niet naar ons luisteren.” “…zoekt eerst het Koninkrijk en zijn gerechtigheid”.

Broeders en zusters, als gelovigen zijn wij geroepen om de gerechtigheid van het Koninkrijk Gods te zoeken. Als we Christus Koning laten zijn van ons leven, moet zich dat uiten in daden, daden van liefde en dienstbetoon. Bijbelse gerechtigheid is meer dan rechtvaardigheid: Wie zich ten diepste geraakt weet door de liefde van Onze Heer, kan niet anders dan die liefde uitdragen in de wereld rondom hem om zo de wereld door de liefde van Christus te transformeren. Zo had reeds de student Van Isacker zich in zijn collegejaren aangesloten bij een studentenbond met de veelbetekenende naam ‘Caritas’, die zich tot doel stelde om de liefde uit te dragen in de maatschappij. Voor professor Van Isacker was geschiedschrijving niet enkel en alleen een wetenschappelijke bedrijvigheid, ze was méér. Voor hem was zij een ‘magistra vitae’, een leermeesteres voor het leven: het heden kan slechts verstaan worden vanuit het verleden. Als gelovige historicus was hij zeer sociaal bewogen. Zijn boeken ‘Het Daensisme’, ‘De Antwerpse dokwerker’ en ‘De zaak Irma Laplasse’ bieden ons sociale geschiedenis van Vlaanderen aan, waarin de schrijver ons doorheen de feiten wijst naar onrechtvaardige mistoestanden en naar het onrecht dat de kleine en zwakke mens werd aangedaan. Met zijn werken ‘Het land van de dwazen’ en ‘Mijn land in de kering’ klaagt hij de welvaartsmaatschappij aan, waarbij de schoonheid van Gods schepping stelselmatig opgeofferd wordt aan de welvaart en de ongebreidelde hebzucht van de moderne mens.

Het heilig Misoffer wordt opgedragen voor de zielenrust van pater Van Isacker.

Dierbare broeders en zusters, we zijn vandaag Onze Lieve Heer dankbaar om het rijke en vruchtbare priesterleven van Pater Karel Van Isacker. Hier in deze kapel heeft hij zo vaak de heilige Mis opgedragen. Hier mocht hij telkens weer Zijn Heer ontmoeten en zich voeden met Zijn heilig Lichaam en Zijn kostbaar Bloed. In de wijze waarop hij de H. Mis celebreerde is hij voor ons, priesters, een voorbeeld geweest en voor menige christengelovige een ware wegwijzer naar het verheven mysterie van ons geloof. In het interview met Joos Florquin van het jaar 1977 getuigt Pater Van Isacker dat het christendom het meest fundamentele antwoord biedt op de diepste nood van de mens, namelijk de bevrijding uit de dood, de dood van het lichaam en de dood van de ziel, door deelname aan de mensgeworden God Jezus Christus. Hij is voor ons gestorven en verrezen op de derde dag en heeft zo voor ons mensen de toegang ontsloten tot het eeuwig leven. Vanuit dit geloof heeft Pater Karel Van Isacker geleefd en in dit geloof is hij ook gestorven. We bidden nu voor zijn zielenrust en we vragen God zijn trouwe dienaar op te nemen in de eeuwige heerlijkheid van Vader, Zoon en Heilige Geest. Amen.

Niel-bij-As, 14 september 2010
Pater Luc Michiels o.praem.,
pastoor te Kortenbos-Sint Truiden



De Sint-Michaëlskapel was te klein voor het toegestroomde aantal gelovigen.
Ook een aan de kapel gekoppelde tent was tot de laatste plaats bezet.

Subdiaken pater Jos Vanderbruggen o.praem. zingt het epistel.

Diaken pater Werner Barthel FSSP zingt het Evangelie.

Celebrant pater Gert Verbeken SJM wordt geflankeerd door diaken en subdiaken.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten