woensdag 8 september 2010

Kerk & Leven over pater Van Isacker: Criticus van de teloorgang


Een fragment van het artikel in Kerk & Leven.
Het tijdschrift Kerk & Leven besteedt in de editie van vandaag, 8 september, op pagina 10 aandacht aan het leven en werk van pater Van Isacker. Onder de kop "Criticus van de teloorgang" wordt het volgende artikel opgetekend:

Jezuïet Karel Van Isacker (1913-2010),
historicus en voorvechter van de traditie


In Niel-bij-As in Limburg overleed op 25 augustus de 97-jarige jezuïet en historicus Karel Van Isacker. De dag voordien werd nog zijn 65-jarig priesterjubileum gevierd met een druk bijgewoonde Latijnse heilige Mis volgens de oude ritus. De ernstig zieke pater Van Isacker was zelf niet meer in staat de plechtigheid mee te maken.
Van de bisschop van Hasselt had de markante geestelijke jaren geleden al de toestemming gekregen om in een tot kapel verbouwde schuur de Tridentijnse mis te celebreren. Karel Van Isacker, die in 1989 een kritisch essay uitbracht over de teloorgang van de liturgie, trok in het Limburgse dorp van heinde en verre gelovigen aan die op zoek waren naar de heiliging en wijding van weleer. Rond zijn figuur ontstond Aldus een kring van met Rome verbonden traditionalisten.
Pater Frans Mistiaen van de Vlaamse jezuïetenprovincie wil van zijn confrater vooral het beeld bewaren van de bevlogen geschiedkundige die aan de Antwerpse Handelshogeschool Sint-Ignatius (later Ufsia) generaties intellectuelen heeft gevormd.
Pater Mistiaen: “Dat hij zich op hoge leeftijd verbond met een gemeenschap die het geloof traditionalistisch wil beleven, behoort tot de vrijheid waarover een dergelijke grote persoonlijkheid beschikt. Van de sociëteit kreeg hij altijd de kansen om zijn talenten te ontwikkelen en te zeggen en te schrijven wat hij wilde.”
Na zijn vorming werd Karel Van Isacker, de zoon van een katholieke minister, in 1949 hoofdredacteur van De Vlaamse Linie. Hij gaf het katholieke blad een Vlaamsgezinde toets. Frans Mistiaen: “Het blad was bedoeld om het katholieke gedachtegoed te vertolken, zeg maar het Tertio van die tijd. Zijn flamingantisme mag je niet politiek verstaan. Het ging hem om culturele ontvoogding.”
Vanaf de jaren 1950 doceerde Van Isacker moderne geschiedenis en werd hij ruim bekend door zijn historische studies over het Daensisme, over de strijd van de Antwerpse dokwerkers en over het politieke leven in de negentiende eeuw. „Opmerkelijk in zijn werk was de koppige verdediging van de kleine, Vlaamse, man en vrouw”, meent pater Mistiaen. “Bekend is ook zijn strijd voor eerherstel van Irma Laplasse.” Deze vissersvrouw werd in 1945 wegens collaboratie terechtgesteld. Het tweedelige Mijn land in de kering, 1930-1980 is een voorbeeld van subjectieve geschiedschrijving. Van Isacker beschrijft er de ontworteling van onze samenleving: “Er is slechts kans op een toekomst, als de mens erin slaagt te breken met de doem van een bestaan dat op louter stoffelijke welvaart is gericht.”
Karel Van Isacker was ook peter van Doel 2020, de actie om het polderdorp te behouden. Lang vóór de opkomst van de groene beweging was hij overtuigd dat milieuverloedering ons geestelijke leven in gevaar brengt.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen