vrijdag 16 april 2010

Heer, blijf bij ons, de zon gaat onder

Wij boden dan het avondbrood
de vreemde man, die langs de baan
met ons was meegegaan.
En wijl Hij, ’t zegenend, de ogen sloot,
gebeurde het: zijn aangezicht
verklaarde in een hemels licht,
waarin Hij plotseling verdween...
Dit was het wonder.
Wij stonden weer alleen,
doch vouwden blij onz’ handen.
Het was alsof Hij door ons heen verdween
en ’t licht in ons is blijven branden.
Blijf zo in ons, o Heer, de zon gaat onder!

Felix Timmermans (1886-1947 Lier)


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen